اخیراً ، فیلم خصوصی با موضوع زیر ناف یکی از بازیگران جوان ، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران سرو صدای زیادی به راه انداخته است .

حالا این که خودش بوده یا بدلش بوده ، خودکشی کرده یا رفته زندان ، از ایران فرار کرده و یا هر حاشیه ی دیگر ، در اینجا می گذاریم کنار !  

و این مورد که اکثراً انسانها نیازمند مسائل جنسی هستند و به گونه ای هر انسانی با این مسئله روبه رو است و همیشه مسئله جنسی و مذهب و نیاز و عاطفه و عشق با هم قاطی شده اند یا در تضاد بوده اند ، ولی من با این موضوع هم کنار آمده ام .

آری هر کسی استقلال خصوصی خود را دارد و می تواند در حوزه خصوصی خود هر برداشتی از این مقوله داشته باشد .

اما من می خواهم سه موضوع را بررسی کنم .

ª    هنرپیشه های صدا و سیما اغلب در فیلم های سریالی شبکه های این سازمان فیلم هایی را بازی می کنند که موضوع آن دروغ است ، که با فریب رنگش می کنند و روی آن می نویسند { به نام خدا } و این فیلم ها را به خورد جامعه ای می دهند که فرسنگ ها با این سریالها فاصله دارد . در ضمن دینمداران و اصول گرایان افراطی که بر این سازمان تسلط دارند ، هر وقت اراده کنند می توانند مسیر فیلم را عوض کنند در حالی که همه ی کادر سازنده ی یک فیلم آماده اند تا گوش به فرمان آقایان باشند ( مثل همین فیلم نرگس که انتهای مضحکی داشت ) . و اینجا جالب می شود که این سازمان چگونه تبلیغاتی برای کاندیدها و روی کردهای مطرح خود ارائه می کنند و برای این هدف از هنرپیشه هایی استفاده می کنند ، مثلاً از یک هنرپیشه می پرسند نظرتان راجع به انتخابات ایران اسلامی چیست و هنر پیشه  هنر فروش و گور دل ما مردم را به پای صندوقهای رأی می خواند . و وقتی از هنرپیشه در مورد کار حرفه ای او می پرسند رضایت مند نشان می دهد و همه چیز را خوب ، رو به عالی توصیف می کند .

ª    در کشور ما ادبیات مسیر فراموشی خود را طی کرده ، ادیبهای ما به بهانه های متفاوتی از صدا و سیما و ارگانهای فرهنگی کنار گذاشته شده اند و فقط ادبیات مذهب حاکم است . مثل زمان جنگ قادسیه که اعراب به دلیل اینکه اعتقاد داشتند که قرآن چون در بر گیرنده ی همه ی موضوع ها است نیازی به کتابخانه نیست و آنها با این فکر کتابخانه های کشورمان ایران را به آتش کشیدند . در این میان کارگردان ، تهیه کننده و مخصوصاً هنرپیشه ها خوب نقش خود را بازی می کنند و خود را به کوچه علی چپ زده اند ( دست خوش ) .

ª    مگر همین هنرپیشه ها نقش مسئولین را بازی نمی کنند که به آرای بیان و آزادی خصوصی مردم احترام می گذارند یعنی این هنرپیشه ها نمی دانند که بسیاری از روشنفکران این کشور حق ابراز آزادی عقیده و بیان ندارند ، یعنی این هنرپیشه ها نمی دانند در بندهای سیاسی زندان های ایران چه می گذرد ، یعنی نمی دانند هموطنان شان آنجا به خاطر ابراز عقیده و آزادی بیان شکنجه ها می شوند و حتی کشته می شوند .

 این خانم هنرپیشه هم نماینده ی یکی از همان هنرپیشه هاست که در یکی از همان فیلم ها همان دروغ ها را نشان می داد .

و من نماینده ی یکی از جوانهایی هستم که آزادی ام در تمام مراحل زندگی محدود شده ، من نماینده ی حقیر آن جوانی هستم که به زندگی خصوصی اش هجوم می آورند و تمام زندگی اش را می کاوند و با دست بند روانه ی زندان های اجباری می کنند .

خانم هنرپیشه بکش درد غم آزادی خصوصی را و بدان اگر پاییز امسال برای تو خیلی رنج آور بود ، این ملت که افکارشان مسخ شده مدت هاست دروغ ، خرافات ، افراط و فراموشی می بلعند .

                         ASHKAN.419.BLOGFA.COM